.
“Mais où sont les neiges d’antan?”
Quatrain
Je suis Françoys, dont il me poise
Né de Paris emprès Pontoise,
Et de la corde d’une toise
Saura mon col que mon cul poise.
Ik ben François wiens naam zo bont is.
Parijs, dat mijn geboorte grond is,
hangt mij straks aan een touw dat rond is,
zo leert mijn kop hoe zwaar mijn kont is.
François Villon:
DICHTER … SCHURK … LANDLOPER … ZANGER … MINNAAR
leefde van 1431 tot (waarschijnlijk) 1463. Parijs is de stad, waar hij de meeste stappen zette. Hij schreef een flink aantal ballades, die in het Nederlands vertaald zijn door Ernst van Altena.
Deze hieronder heb ik vroeger veel gezongen. Ik heb er toen zelf muziek op gemaakt.
BALLADE, zijnde een verweerdicht tegen Franc Gontier
In’t rijk vertrek bekleed met zware zijde lag de kannunik uitgezakt en vet.
En minnares Sidoine aan zijn zijde was zacht en teer en lieflijk geblanket.
Zij speelden nacht en dag in ‘t donzen bed, naakt tegen naakthun amoureus duet.
Een smalle kier heeft mij een blik gegeven op dit tafereel en toen werd dit mijn wet:
GEEN SCHAT ZO GROOT ALS EEN GERIEFLIJK LEVEN.
Als Franc Gontier dit leven in kon drinken dan was op staande voet zijn hang voorbij
naar uiensoep, waarvan een mens gaat stinken. Hij en zijn Helana zijn nu reeds blij
met knoflooksoep en zuremelkse brij. Het staat ze vrij, maar het is niets voor mij.
En als zij willen minnen in de wei, dan vraag ik u: mag men niet hóger streven?
Ik kies een donsbed voor mijn vrijerij:
GEEN SCHAT ZO GROOT ALS EEN GERIEFLIJK LEVEN!
Zij eten gierstebrood in grauw hompen en water is hun dagelijkse wijn.
Zo’n maal is goed om iemand af te stompen en zelfs als alle vogels, groot en klein,
mij fluitend steunden met een zoet refrein, dan nóg deed zulk een maal mijn kaken pijn.
Laat Franc zijn lief beminnen in de dreven. Alleen een pummel kan daar blij mee izjn
GEEN SCHAT ZO GROOT ALS EEN GERIEFLIJK LEVEN!
Gij Prins, die oordeelt, oordeel naar uw recht: maakt het gerief ons leven niet verheven?
Als jongen heeft men mij al vaak gezegd: GEEN SCHAT ZO GROOT ALS EEN GERIEFLIJK LEVEN!
GEEN SCHAT ZO GROOT ALS EEN GERIEFLIJK LEVEN!
wat een waarheid marlou.
daar wil ik graag naar leven:-)
Bedankt Marlou, zo leer ik weer iets bij van die mooie Franse chansons.
Het klinkt goed, ik ben helaas het Frans niet meester…
Wat een heerlijk lied..!!
En nu een fijne vrijdag en op naar een goed weekend.
Geniet maar volop.
LOL, dat eerste rijmpje deed me lachen.
Van de Franse artiesten heb ik nogal wat werk van Julien Clerc
Frans beheers ik maar een beetje. Je kunt tenslotte niet alle talen goed kennen
Blij, echt waar, héél blij dat je dit log over deze begenadigde dichter plaatste lieve Marlou. Ik heb er altijd al zo’n bewondering voor gehad. En dan die uitsmijter van Brassens… mijn lievelingschansonnier! Je hebt me een heerlijk moment bezorgd, dankjewel! Dus jij verdient hiermee een schitterende vrijdag, zoveel is zeker!
ik ben er geraakt,( nergens staat er een linkje naar deze blog,) en dus ben ik hier eens komen bijlezen
Ha Marlou, goedemorgen!
Een heel grappig gedichtje, dat eerste.
Wat plaats je toch een interessante, gevarieerde artikelen op je weblog, erg leuk om te lezen!
Dank voor de tip over de krokussen Marlou. We moeten vanmorgen even naar de stad, hopelijk lukt het om er even langs gaan, leuk!
Jij ook een heel fijn weekend gewenst meis; hopelijk vol zonneschijn!
Dagdag, veel liefs, Ineke
Geen schat zo groot…
Daar kan ik me helemaal in vinden!
Fijne zaterdag, lieverd.
En geniet van je kleinkindertjes en het mooie weer….!!!
Goede morgen lieve Marlou! Aan een leuk weekend bezig? Voorlopig ziet het er goed uit: de zon kwam al even piepen en echt koud is het niet meer… Maar zelfs al moest dat het geval zijn, JIJ vindt wel warmte in de armen van je geliefde Henry hé?
Val meteen met m’n neus in deze franse soos:)
Ja dank Marlou, ik kende hem niet, wat leeft hij al lang voort….
En nu weer door jou…..
Liefs van een aangeslagen Annet (nog niet rampbestendig)
Hold on to eachother…
nog een leuke zondag